
Lucia era na bella guagliona, e na vota ivo co' 'a mamma a pregà ncopp'a tomba 'e Sant'Agata. Tornavo a casa e se volette fa' monaca. Accossì lassavo 'o nnammorato e se nchiurìvo rind'a no convento. No juorno se trovavo a passà pe' sto commento 'o Re, e comme 'a vedìvo accossì bella, se ne nnammoravo:
- Che bell'uocchi ca tieni: monaca o no' monaca, i' te voglio sposà.
Responnivo Lucia:
- I' già so' sposat'a Cristo.
E 'o Re:
Lucia, Lucia,
lassa 'a fede tua e piglia 'a mia!
- La fede mia no' la lasso mai…
- Si è accossì, i' te metto rind'a no casino.
Lucia ntostàvo 'e pieri:
- Chiuttosto me jetto abbascio a no vallone, o rind' 'a na fornace…
Tutto sconsolato 'o Re se ne tornavo a 'o palazzo:
- I' me ne moro pe' chilli bell'uocchi ca tène nfronte.
Lucia passavo 'a nuttata sana a chiane, pe' paura ca 'o Re 'a nchiuréva rind' 'a no casino, e 'a matina appresso s'aozàvo sulo co' no pensiero:
- Isso vo' l'uocchi mia? E i' nce 'e dongo! Ma sulo l'uocchi - co' 'e mane sua stesse se cacciavo l'uocchi a fore, 'e mettìvo rind'a no vacìle e nce 'e mannavo pe' tramite 'e n'ata monaca:
Porta a 'o Re chesta presenza:
chisti so' l'uocchi ca isso voleva.
A 'o posto loro n'ati dui nci ne metto,
dui uocchi 'e salice piangente!
Quanno li portavo l'uocchi 'e Lucia, 'o Re se pigliavo tanta raggia ca fece taglià no vosco sano pe' fa' arde Lucia rind'a 'o ffuoco. 'E sordati pigliaro a Lucia e 'a jettàro miezz'a 'o fuoco, ma 'e fiamme se ne scappàvono nnanzi a iessa. Allora 'a portaro n'ata vota nnanzi a 'o Re, e qua na guardia, ca teneva 'o core 'e preta, co 'a spada li truncavo 'a capo