Home>citta>racconti>acalaacotta
Acàla 'a cotta in domine
Rind'a no paese ccà vicino, ci stéveno no marito e na moglièra chi si volevano bbene assai. No juorno se facettero 'a spesa pe' 'a vernata: vino, uoglio, caso, no sacco 'e farina… s'accattàveno tutte cose, e s'arreteràro 'a masseria. 'A matina appriesso, a ntrasatta, 'o marito morette. Venettero 'e schiattamuorti, e venettero pure no prèvete e no monaco. 'A mogliera se 'o chiagnéva:
- Marito mio, e mò tutto chello caso chi s' 'o mangia?
- M' 'o mangio i', ora pro nobis! - faceva 'o prèvete.
- Marito mio, e chillo vino mò chi s' 'o beve?
- M' 'o bevo i', scatt in pace! - riceva 'o monaco.
'A mogliera stéva assettata ncopp'a no sacco 'e farina. Quant'a na vota se mettivo a ffa':
- Marito bello, no' nce ne simo visti bbene manco 'e chello ca tengo sotta…
- Te cunzolàmo nui, amen ! - risponne 'o monaco nsieme a 'o prèvete.
Cchiù tardi 'e schiattamuorti pigliaro 'o muorto e 'o mettettero rind'a 'o tavùto. E mènte cacciaveno 'o muorto, na allìna zompavo a na parte a l'ata. 'O monaco allon- gavo 'a mano, 'a acchiappavo pe' 'o cuollo e se 'a nfilavo sotto 'a sottana. Però se verévono 'e pieri 'a fore. Arrèt'a 'o monaco nci steva 'o prèvete che era visto tutto e, pe' 'o avvèrte, continuanno a cantà 'o requiematerna, rice:


Acàla 'a cotta… in domine,
ca se véreno 'e pieri a pendolo…

'O manaco sentivo e capivo. Sùbbeto se tiravo 'a gallìna sott' 'a sottana. Po' pe' dice ca era capito, responne:

Hé fatto bbuono a parlà ngèrmino,
pe' no' fa' capì a tutti sti chiòchiri.

Fenivo 'o funerale e, 'a sera, 'o monaco e 'o prevete 'nsieme se mangiàro 'a gallina arrubàta.



Opzioni:

Impostazione grafica:
Richiede i cookie
Dimensione dei caratteri: Tipo di carattere: